15 Ağu 2009

Uzun şiir

beklenmedik bir şekilde
uzaklarda bir şehirde
belki bir kaç gün
belki bir kaç ay
belki bir kaç yıl sonra
sıradan bir gün rastlaşşak
oradan buradan konuşsak

kapasak açılan mesafeleri
araya zaman girmemiş gibi

laf arasında duraklasam

bahar gözlerine baksam
o duyguyu yine hatırlasam
fısıldasam ta içimden
seni seviyorum desem
duyurmasam ama hissetsen

sussak aniden
gözgöze gelsek
gözlerimizi ayırmasak

yanyana yürüsek
elele tutuşssak

belki boş bir sahilde
belki güneş batarken
belki saatlerce
çok uzaklara yürüsek

ıssızlığa ulaşsak
ansızın öpüşssek
başta çekingen
sonra umarsız, ateşli
belki kinidostaki gibi

tutuşsa dudaklarımız
yürüse ateş kalplerimize
yansa bedenlerimiz

sanra sevişssek
bir ömür yetmezmemişcesine

gökyüzünün karanlığında yıldızları saysak
datcada son akşamı hatırlasak
yıldızları yeniden adlandırsak


gece sona ererken
güneş yavaş yavaş doğarken
bilirim güneşi seversin sen
sorsam güzelim aniden
yeni doğan güneşin
bizi aşkla yakmasına ne dersin

15 Ağu 2009 Gito

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder